در بارداریهای طبیعی، جنین درون رحم رشد میکند. اما در بارداری خارجرحمی، رشد جنین بیرون از رحم اتفاق میافتد — معمولا در لوله فالوپ — زیرا تخمک بارورشده در مسیر حرکت به سمت رحم در یکی از این لولهها متوقف میشود.
بارداریهای خارجرحمی نادر اما خطرناک هستند. زمانی که جنین بیش از اندازه بزرگ شود و دیگر در لوله فالوپ جا نشود، ممکن است باعث پارگی لوله شود. این وضعیت میتواند منجر به خونریزی شدید داخلی، عفونت و حتی مرگ شود.
بارداریهای خارجرحمی معمولا در آغاز بدون علامت هستند،اما ممکن است ترکیبی از نشانههای زیر را ایجاد کنند:
- درد در ناحیه شکم یا لگن
- گرفتگی یا درد در یک سمت لگن
- درد در ناحیه شانه
- خونریزی یا لکهبینی واژینال
- درد در پایین کمر
اگر موارد زیر را احساس کردید، فورا به بیمارستان یاکلینیک مراجعه کنید:
- درد شدید و ناگهانی یا مداوم
- احساس سبکی سر یا سرگیجه
کمتر از ۱ نفر از هر ۱۰۰ نفری که برای پایان دادن خودخواسته به بارداری اقدام میکنند، دچار بارداری خارجرحمی هستند.
احتمال بارداری خارجرحمی در میان افرادی بالاتر است که:
- با وجود داشتن دستگاه داخلرحمی (IUD) باردار شدهاند.
- پیشتر بارداری خارجرحمی داشتهاند.
- جای زخم ناشی از عفونت لگن یا جراحی دارند.
- جای زخم ناشی از پارگی آپاندیس دارند.
- پیشتر به عفونتهای مقاربتی (STI) مبتلا بودهاند.
قرصهای پایان دادن خودخواسته به بارداری، بارداری خارجرحمی را درمان نمیکنند، اما وضعیت آن را نیز بدتر نمیکند.اگر بیش از ۲۴ ساعت پس از مصرف میزوپروستول خونریزی نداشتید، این میتواند نشانهای از بارداری خارجرحمی باشد. صرفنظر از محل زندگیتان — حتی در کشورهایی که دسترسی به پایان دادن به بارداری محدود است — درمان برای این وضعیت وجود دارد. درمان معمولا شامل مصرف دارویی به نام متوترکسات یا جراحی است. سونوگرافی میتواند محل دقیق بارداری را مشخص کند.
منابع
- https://www.plannedparenthood.org/learn/pregnancy/ectopic-pregnancy
- World Health Organization. 2023. Clinical Practice Handbook for Quality Abortion Care. https://www.who.int/publications/i/item/9789240075207
- Duncan, Clara I., John J. Reynolds-Wright, and Sharon T. Cameron. 2022. ‘Utility of a Routine Ultrasound for Detection of Ectopic Pregnancies among Women Requesting Abortion: A Retrospective Review’. BMJ Sexual and Reproductive Health 48 (1): 22–27. https://doi.org/10.1136/bmjsrh-2020-200888
