عوارض غیرطبیعی نگرانکننده پس از استفاده از قرصهای پایان خودخواسته بارداری نادر است، اما هرچه بارداری طولانیتر شود،خطر بروز آن افزایش مییابد. اگر عوارض بهموقع تشخیص داده شوند، قابل درمان هستند. اگر هر یک از علائم زیر را تجربه کردید، مهم است که هرچه سریعتر به مراکز درمانی مراجعه کنید.
- خونریزی شدید که بیش از ۲ نوار(پد) بهداشتی معمولی را در هر ساعت، به مدت ۲ ساعت پیاپی کاملا خیس کند. اگر چنین وضعیتی را تجربه میکنید، ۴ قرص اضافهی میزوپروستول (هر کدام ۲۰۰ میکروگرم) را زیر زبان قرار دهید.
- تب ۳۸ درجه سانتیگراد (۱۰۰/۴ درجه فارنهایت) که بیش از ۲۴ ساعت پس از مصرف قرصها ادامه داشته باشد.
- ترشحات واژینال با بوی بد و نامطبوع (مانند بوی گندیدگی).
- درد شدید، مداوم یا رو به افزایش در ناحیهی پایین شکم که با مصرف مُسکن کاهش نمییابد و پس از پایان بارداری نیز برطرف نمیشود.
- خونریزی طولانی مدتی که در هفتههای پس از پایان بارداری کاهش نمییابد.
اگر به هر دلیلی نیاز به مراجعه به پزشک یا مرکز درمانی دارید، نیازی نیست بگویید که از قرصهای پایان بارداری استفاده کردهاید. میتوانید بگویید که فکر میکنید دچار سقطجنین خودبهخودی (سقط طبیعی) شدهاید. پزشک نمیتواند تفاوتی میان این دو تشخیص دهد، زیرا علائم و روش درمان در هر دو حالت یکسان است. هیچ آزمایشی وجود ندارد که نشان دهد شما از قرصهای پایان بارداری استفاده کردهاید.
اگر قرصها را بهصورت واژینال استفاده کردهاید، باید بدانید که ممکن است باقیمانده قرصها تا ۴ روز پس از قرار دادن آنها در واژن قابل تشخیص باشند. قبل از مراجعه به مراکز درمانی، توصیه میشود دستهای خود را بشویید و سپس با انگشت به آرامی باقیمانده قرصها را خارج کنید.
منابع
- World Health Organization. 2023. Clinical Practice Handbook for Quality Abortion Care. https://www.who.int/publications/i/item/9789240075207
- Kapp, Nathalie, and Patricia A. Lohr. 2020. ‘Modern Methods to Induce Abortion: Safety, Efficacy and Choice’. Best Practice and Research: Clinical Obstetrics and Gynaecology 63:37–44. https://doi.org/10.1016/j.bpobgyn.2019.11.008
- erguson, Ian, and Heather Scott. 2020. ‘Systematic Review of the Effectiveness, Safety, and Acceptability of Mifepristone and Misoprostol for Medical Abortion in Low- and Middle-Income Countries’. Journal of Obstetrics and Gynaecology Canada 42 (12): 1532-1542.e2. https://doi.org/10.1016/J.JOGC.2020.04.006
