Misiaczek

Nikt nie wiedzial, bo nikt by tego nie zrozumial, wiem ze moi bliscy okazali by mi pomoc, zaakceptowaliby to, ze jestem w ciazy, ale nigdy nie wsparliby mnie przy aborcji, dlatego zdecydowalam sie poradzic sobie z tym sama. to byl dobry wybor.

uwazam, ze ta metoda jest najmniej inwazyjna, chociaz czulam sie jak zbrodniarz, kiedy polykalam pierwsza tabletke. zadna aborcja nie jest dobra, ale ta jest moim zdaniem najlepsza, jesli mialabym wybierac.

Jestem juz mamą. mlodą mamą. kolejne dziecko oznaczaloby, ze musze zrezygnowac z zycia, ktore dopiero co zaczelo mi sie ukladac. to niesamowite, gdybym dowiedziala sie o ciazy kilka miesiecy wczesniej, teraz pewnie bym chodzila z brzuszkiem, ale kiedy na tescie pojawily sie dwie kreski, to akurat byl czas kiedy mialam zaczac prace, zostalam przyjeta na wymarzone studia, na ktore musialam czekac 2 lata, bo bylam pochlonieta wychowywaniem coreczki. teraz jestem jeszcze silniejsza, szczwsliwsza i bardziej doceniam to, wszystko co mam i to na co moge sobie pozwolic. ten czas od momentu zrobienia testu do wykonania kolejnego (juz po aborcji) byl chyba najgorszym czasem w moim zyciu.

to bylo okropmnie dziwne, bo myslalam ze bede sie czula winna, smutna i najgorsza, a jednak czulam ulge. moze i jestem samolubna, ale tu chodzilo o mnie. juz wiele poswiecilam mojemu ukochanemu dziecku i dalej poswiecam, ona jest najwazniejsza osoba w moim zyciu, ale ja jestem jeszcze za mloda zeby skupic sie jedynie na dzieciach. Jesli chodzi o sama aborcje, to strasznie balam sie bolu, jednak prawie wcale nie bolalo (pewnie dlatego ze to byla tak wczesna ciaza). spodziewalam sie czegos o wiele gorszego. dzisiaj juz mija ponad miesiac, mialam juz miesiaczke i zabezpieczam sie, bo nie chce znowu tego przezywac