Nicole Straathof

Ik heb het een aantal jaren voor de meeste mensen verborgen gehouden. Slechts een klein clubje wist ervan en zij reageerden normaal. Nu is het geen geheim meer en ben ik er open over en kunnen mij de reactie eigelijk geen moer schelen. Mijn hele leven had er totaal anders uitgezien. Want ik zou hoogzwanger zijn geweest, toen ik mijn man ontmoette. En hij zou mij waarschijnlijk geen blik waardig hebben gekeurd. Inmiddels zijn wij 18 jaar samen en hebben 2 prachtige zonen.

ik heb het absoluut niet traumatisch beleefd. Goede herinneringen aan de behandeling.

ik zat als 2e jaars leerling verpleegkundige in de opleiding. De relatie waarvan ik zwanger was, was inmiddels ten einde. Dus ik stond er alleen voor. Heb mij verdiept in de concequenties en ik zou als niet opgeleide in de bijstand komen. Ik vond dat ik dan geen goede toekomst voor een kindje zou hebben. En alleen opvoeden vind ik eigenlijk geen optie.

Ik heb na de abortus geen twijfel gehad. Echter toen ik 3 jaar later wel kinderen wilde en ik 2x achter elkaar een miskraam gekregen en dacht ik dat er misschien wel iets beschadigd was. Maar inmiddels 2 zonen rijker, sta ik nog steeds met de volle overtuiging achter mijn besluit van toen.